سبک باران ساحل ها ندیدند به دوش خستگان باری ست دنیا

مرا در موج حسرتها رها کرد عجب یار وفا داری ست دنیا !!

عجب آشفته بازاری ست دنیا عجب بیهوده تکراری ست دنیا

میان آنچه باید باشد و نیست عجب فرسوده دیواریست دنیا

.....................................

سلام دوستان عزیز

امیدوارم حالتون خوب باشه .

راستش امروز اصلا حوصله آپ کردن نداشتم یعنی حوصله ی هیچ کاری نداشتم .

می دونین چیه ؟ بعضی وقتا ما آدما به جایی می رسیم که باید بزرگترین تصمیم زندگیمون رو بگیریم .

یعنی به جایی می رسیم که نمی تونیم تشخیص بدیم که کار قبلی مون اشتباه بوده یا نه . حالا هم

موندیم سر دو راهی .

این جور مواقع ست که دلمون می خواد یکی پشتمون باشه . یکی که دوستمون داشته باشه

یکی که بدونیم پشتمون و ( مثه بعضی آدما ) خالی نمی کنه . یکی که اگه کمکمون کنه مطمئنا راه غلط

رو نشونمون نمی ده .

اون موقع ست که ناخداگاه سرمون می ره سمت آسمون .

اون موقع ست که بی اختیار سر سجاده به سجده می افتیم و دیگه نای بلند شدن هم نداریم .

اون موقع ست که یاد قشنگ ترین سجده ی زندگیمون می افتیم که یه روزی روی بهترین سنگ فرش

های دنیا که فقط چند متر با اون مکعب مشکی فاصله داره بی اختیار افتادیم و تا جایی که جوون داشتیم

گریه کردیم .

اون موقعست که تازه می فهمیم اون چه قدر بزرگه که ما رو ( نه دیگه از اینجا به بعدش رو جمع نمی

بندم )

که من رو اون هم توو این سن به خونش دعوت می کنه و من چه قدر پستم که جواب بزرگیش و 

اینجوری دادم...

وای به اون روزی که آدم حتی رووش نشه از خدا کمک بخواد .

 به خدا خیلی درد بزرگیه . امیدوارم هیچ وقت بهش دچار نشین .

 چون اون موقعست که معنی واقعی تنها شدن رو می فهمین ( هر چند که بعضی آدما

ادعای با شما بودن رو می کنن )

آهنگ مسبب

آهنگ یاور همیشه مومن " با دکلمه ایرج"